Budowanie widżetów, któremu możesz zaufać: trwałe buildy, uczciwe wersje, lint w czacie

Prompt-do-widżetu zawsze był efektowną częścią. To wydanie dotyczy mniej błyskotliwej połowy tej obietnicy: co się dzieje, gdy sieć pada w połowie builda, gdy generowanie się nie powiedzie, gdy chcesz wiedzieć, na którą wersję widżetu faktycznie patrzysz. Odpowiedź brzmi teraz: nic nie ginie i nic nie jest przepisywane za twoimi plecami.

Buildy, które cię przetrwają

Buildy widżetów to teraz trwałe zadania. Zamknij laptopa w trakcie generowania, strać Wi-Fi, odśwież w najgorszym możliwym momencie — build zachowuje swoją dzierżawę na serwerze i kończy się bez ciebie. Jeśli tura jednak się nie powiedzie, przycisk Ponów jest tuż przy niej i działa nawet wtedy, gdy rozłączenie zostawiło wszystko w dziwnym stanie. Nieaktualne buildy nie mogą już zablokować edytora.

Twoje słowa są równie trwałe: niewysłany prompt w edytorze zostaje zapisany razem z widżetem, więc źle wymierzone odświeżenie nie zje akapitu, który właśnie miałeś wysłać.

Wersje z pochodzeniem

Każda wersja widżetu zapisuje teraz, skąd pochodzi — z promptu, poprawki czy ręcznego zapisu — a edycje tworzą nowe wersje, zamiast przepisywać stare w miejscu. Pierwsza wersja każdego widżetu, jego geneza, nigdy nie jest usuwana: zawsze możesz przewinąć do tego, co wyprodukował pierwszy prompt. A gdy znacznik wersji w czacie wskazuje historię, która została przycięta, czat mówi o tym wprost, zamiast udawać.

Build mówi ci, co jest z nim nie tak

Wygenerowany kod jest sprawdzany, a wyniki trafiają tam, gdzie już patrzysz: problemy z lintem i czasem działania pojawiają się w dymku czatu builda, jako część rozmowy. Napraw je, odpowiadając — te problemy to kontekst, o którym następna tura już wie.

Sandbox pozostał rygorystyczny, a nawet stał się bardziej: widżety nie mogą wykonywać bezpośrednich wywołań sieciowych — dane przychodzą przez konektory — a zasoby, które mogą ładować, są przypięte do znanych źródeł.

Bogatsze rozmowy

Edytor zyskał załączniki — upuść obraz do czatu, żeby pokazać AI, o co ci chodzi — oraz przypięte połączenia, dzięki czemu rozmowa widżetu zawsze wie, na jakich źródłach danych buduje. Jeśli budujesz z własnym kluczem API, inne urządzenia na twoim koncie widzą trwający build, a nie tajemniczy stan zajętości.

Nic z tego nie zmienia tego, jak się buduje: opisz, obserwuj, dopracuj. Zmienia to, na ile możesz ufać temu, co z tego wychodzi.

Uruchom Nexow i przerwij połączenie w trakcie builda — skończymy bez ciebie.